Oto jak rasizm systemowy potrafi zaburzyć różnorodność roślin i zwierząt w miastach

Związki między segregacją rasową a miejskim ekosystemem zwykle są niezauważalne. Jednak przestrzeń urbanistyczna to ciągła i dynamiczna relacja między działalnością człowieka, infrastrukturą a naturą, która determinuje różne, często unikalne procesy biologiczne.
.get_the_title().

Praktyki rasistowskie, w szczególności segregacja mieszkaniowa, wpływają na różnorodność biologiczną w miastach Stanów Zjednoczonych. Wszystko zaczęło się w latach 1933-1968, kiedy to w USA wprowadzono politykę redliningu. Jest ona jednym z najbardziej znanych przykładów rasizmu strukturalnego i dotyczyła segregacji miejskich dzielnic mieszkalnych głównie ze względu na rasę obywateli.

Redlining był wykorzystywany do formalnego tłumienia bogactwa czarnoskórych Amerykanów.

Dzielnice i osiedla mieszkaniowe zostały sklasyfikowane według czterostopniowej skali. Literą A były oznaczone te „najlepsze”, dostępne wyłącznie dla białych. Ich mieszkańcy mieli na przykład najbliżej do wszelkich obiektów przemysłowych. Z kolei dzielnice D mają (nadal, bo mimo że polityka nie jest już stosowana, to jej skutki odczuwalne są do dziś) o 21 proc. mniej drzew niż rejony oznaczone literą A. Taka redukcja drzewostanu i roślinności w efekcie zmniejsza również różnorodność gatunkową ptaków, ssaków i stawonogów. I tak konsekwencją historycznych nierówności jest to, że grupami najbardziej narażoną na pył zawieszony w Los Angeles czy Phoenix są Afroamerykanie, Latynosi oraz rdzenni mieszkańcy Ameryki.

Wyspy ciepła to kolejne ekologiczne zagrożenie, które występuje na obszarach zamieszkałych przez mniejszości rasowe. W efekcie są oni bardziej podatni na choroby związane z upałami. Dlaczego znów ta grupa? Nierówność społeczna to m.in. nierówna dystrybucja i rozłożenie bogactwa oraz zasobów. Mniejszościom po prostu nie pozwalano się wzbogacać.

W dzielnicach, które od wielu lat są zamieszkiwane przez zamożnych obywateli, występuje większa szata roślinna. Pozwala to ziemi oddychać i niweluje miejskie wyspy ciepła. W takich okolicach jest znacznie więcej lasów miejskich, parków rekreacyjnych oraz prywatnych terenów zielonych.

Interakcje pomiędzy systemami społecznymi a naturalnymi wpływają m.in. na demografię, występowanie chorób, różnorodność biologiczną, zachowania i rozmieszczenie gatunków. Miejskie wyspy ciepła czy zanieczyszczenie środowiska mogą wywołać migracje lub wymieranie wrażliwszych roślin lub zwierząt.

Badania wykazujące powiązania między rasizmem systemowym a miejskim ekosystemem są stosunkowo nowe. Ich dalsze prowadzenie zwiększy naszą zdolność przewidywania tego, które gatunki oraz w jaki sposób mogą ewoluować i przystosować się do życia w miastach. Równocześnie badania potwierdzają, że sprawiedliwość środowiskowa i działania antyrasistowskie są priorytetem dla ochrony miast.

Zdjęcie główne: Unsplash.com
Tekst: Marta Zinkiewicz

Banner Image Banner Image
Preloader spinner
Print
Print Text
Zobacz więcej
Wybierz region
Facebook
Age: