Zdaniem naukowców robienie planów na przyszłość wydłuża życie

Obieranie sobie celu w życiu i dążenie do jego realizacji ma pozytywny wpływ na naszą psychikę i zdrowie fizyczne. Z wieloletnich badań wynika, że osoby, które robią plany na przyszłość, żyją dłużej.
.get_the_title().

Posiadanie w życiu celu zmniejsza ryzyko przedwczesnej śmierci – do takiego wniosku doszła grupa naukowców z Uniwersytetu w Michigan. Badania, które zostały opublikowane w JAMA Network Open, trwały od 1992 roku i obejmowały prawie 7 tys. osób po pięćdziesiątce. Na podstawie kwestionariusza psychologicznego oceniano, czy badani zgadzają się z pewnymi stwierdzeniami, na przykład ‘lubię mieć plany na przyszłość i pracować nad tym, by stały się one rzeczywistością’ albo ‘moje codzienne aktywności wydają mi się banalne i mało ważne’. Na podstawie tych ankiet każdemu badanemu przypisano następnie ‘wskaźnik życiowego celu’. Tym wyższy, im bardziej badany był zaangażowany w planowanie życiowych celów i dążenie do nich. Następnie, przez wiele lat, naukowcy monitorowali dzieje uczestników i porównywali wskaźniki celu ze wskaźnikami ich śmiertelności.

Okazało się, że uczestnicy z najniższymi ‘wskaźnikami życiowego celu’ mieli aż dwukrotnie większą szansę na śmierć w okresie, w którym byli objęci badaniem, niż ci, których wskaźnik był najwyższy.

Najczęstszą przyczyną śmierci osób o niskim wskaźniku celu były problemy z sercem lub układem krążenia.

Zdaniem badaczy istnieje kilka możliwych przyczyn tego zjawiska. Planowanie i dążenie do celu wiąże się z poprawą samopoczucia, a to z kolei – jak wynika z innych badań – zmniejsza aktywację genów, których produkty powodują stany zapalne w organizmie. Stany zapalne z kolei są przyczyną wielu, jeśli nie większości chorób, także tych przewlekłych.

Posiadanie celu w życiu wiąże się również z niższym poziomem kortyzolu – hormonu przewlekłego stresu.

Różnice między badanymi z najwyższym i najniższym wskaźnikiem celu są tak duże, że aż nieprawdopodobne – przyznaje główna autorka badań, doktorantka Aliya Alimujiang. Badacze dopuszczają możliwość, że pewne okoliczności mogły częściowo zafałszować wynik. Element błędu mógł być związany z tak zwaną odwrotną przyczynowością. Krótko mówiąc, badacze nie byli w stanie ocenić, ile z badanych osób w chwili wypełniania ankiety cierpiało na jakąś przewlekłą chorobę lub zaburzenie, które wpływało negatywnie na ich chęć do planowania przyszłości, a w dalszej konsekwencji na długość życia.

Tekst: AvdB

Preloader spinner
Print
Print Text
Zobacz więcej
Wybierz region
Facebook