Projekt ‘Topografia łez’ pokazuje, czym różnią łzy smutku od łez wściekłości

Łzy szczęścia różnią się składem chemicznym od łez, które wyciska cebula. Projekt 'Topografia łez' to mikroskopowe obrazy, które w artystyczny sposób obrazują różnorodność ludzkich łez.
.get_the_title().

Płaczemy z radości, smutku, strachu, w towarzystwie cebuli albo mocnego słońca. Skoro przyczyny są różne, a zatem różne są stany emocjonalne i fizjologiczne, które doprowadzają nas do płaczu, to również funkcja łez jest różna. Inna funkcja to inny skład chemiczny i kompozycja kropli – a co za tym idzie, również jej mikroskopowy obraz.

Ogólnie rzecz biorąc, łza to wodny roztwór niewielkich ilości soli z dodatkiem składników, które pełnią różne fizjologiczne funkcje w organizmie.

Na przykład łzy podstawowe, mające zapewnić rogówce optymalne nawilżenie i ochronę, zawierają przeciwbakteryjny lizozym i chroniącą przed patogenami laktoferynę. Cebula, dym czy słońce podrażniają oczy – zatem ‘łzy odruchu’ są bardziej rozcieńczone wodą, by lepiej przepłukiwać powierzchnię oka. Mają też więcej ochronnych przeciwciał.

łzy ‘cebulowe’

Łzy emocji (ang. psychic) są powodowane różnymi stanami emocjonalnymi i zawierają hormony oraz neuroprzekaźniki charakterystyczne dla tych stanów.

W składzie łez emocjonalnych występuje między innymi prolaktyna, czyli wydzielany po porodzie (albo po orgazmie) hormon, opioidowy składnik przeciwbólowy (enkefalina leucynowa) i hormon adrenokortykotropowy ACTH pobudzający wydzielanie hormonów stresu – adrenaliny i kortyzolu.

łzy wyciśnięte przez śmiech
łzy żalu

Amerykańska fotografka Rose-Lynn Fisher, zafascynowana różnorodnością łez i stanów emocjonalnych oraz fizjologicznych, które odzwierciedlają, suszyła je na szkiełkach i fotografowała pod mikroskopem. Z kolekcji stu próbek różnych łez powstał artystyczno-badawczy projekt pod nazwą ‘Topografia łez’.

Fisher zaczęła zbierać próbki łez w 2008 roku, po śmierci przyjaciółki. Od tamtej pory obrazowała swoje łzy za każdym razem, kiedy płakała z jakiegokolwiek powodu.

Obrazy powstawały przy pomocy aparatu fotograficznego zamontowanego na staromodnym mikroskopie, który powiększa obraz stokrotnie.

łzy uniesienia w chwili liminalności

Następnie, przez blisko dekadę eksperymentowała, obrabiając próbki różnymi technikami, fotografując je przy różnych ustawieniach aparatu i używając różnych technik postprodukcji. W ten sposób artystka szukała ‘egzystencjalnej i poetyckiej natury’ łez. W trakcie procesu odkryła, że ​​pozornie prosty eksperyment może dać wyniki, które odzwierciedlają skomplikowaną naturę naszego świata wewnętrznego.

łzy przytłoczenia

Już samo nazwanie emocji towarzyszącej łzie ma w sobie coś terapeutycznego.

Nigdy wcześniej zastanawiałam się nad naturą łez ani nie zwracałem uwagi na niuanse moich własnych emocji. Ten projekt to zmienił – podsumowała Fisher.

Tekst: AvdB

Preloader spinner
Print
Print Text
Zobacz więcej
Wybierz region
Facebook